Ach. Mnie i mojej siostry nigdy nie można zostawić w domu, samych, na dłużej niż cztery godziny... Zapytałyśmy się jeszcze mamy, czy by nie zechciała spać u babci... Miałyśmy więc ponad dwadzieścia cztery godziny na generalne przemeblowanie domu.
Działa. Lepiej jest. Ładniej. Tylko oby mamie się spodobało...

A teraz siedzę z kolejną farbą na głowie, znów blond, co by mi białe wyszły. Ciekawie. Moja osobista fryzjerka mnie trochę ścięła i wyglądam, jak na siebie, całkiem przystojnie. Słuchamy starych płyt, składanek stworzonych jakieś pięć lat temu... Fajnie tak. Mamy sentyment do tego wszystkiego... Eiffel 65, Black Eyed Peas... Aż miło.

W piątek idę do Dozy. Wróciła nareszcie z Warszawy. Berezów wita. Cudownie. Dawno tam nie byłam... W zasadzie to od momentu, kiedy M. dowiedziała się o połączeniu mnie, Tomasza i Gandy. Cóż. Ich już nie ma, więc jest spokój. W zasadzie, to chyba nawet, tak ogólnie rzecz biorąc, jestem szczęśliwa. Mam fajne włosy, dobrze wyglądam, robię to, co kocham... Tylko faceta mi brakuje... Ale miejmy nadzieje, że i on się znajdzie... w odpowiednim czasie.